تبلیغات
گروه فرهنگی انصار المهدی - راز های اعداد هفت و چهل

راز های اعداد هفت و چهل

درس هایی از قران

ایت الله قرائتی:

*عدد هفت: اسمانها هفت, روز های هفته هفت, طواف کعبه, سعی صفا و مروه,سنگی که حاجی ها به ستون شیطان می زنند, در حال سجده هفت جای بدن روی زمین, این عدد هفت چه رمزی دارد؟

*عدد چهل:

- دوران نطفه تبدیل به علقه شدن چهل روز است.

 

- از هر طرف تا چهل خانه همسایه محسوب میشود.

 

- اگر چهل حدیث حفظ کنیم و عمل کنیم, در قیامت با فقها محشور میشویم . لذا علمای زیادی کتاب چها حدیث نوشته اند.

 

- اگر غیبت یک مرد یا زن مسلمانی را بکنیم تا چهل روز نمازمان قبول نیست.

 

 - اگر با یک نفر چهل قدم هم سفر شدید حق همسفری همسفری داریم.

 

- پیامبر بر جنازه مادر امیر المومنین (ع) چهل تکبیر گفت.

 

- کسی که قسم دروغ بخورد , تا چهل روز منتظر قهر خدا باشد.

 

- اگر چهل نفر مومن سر قبر یکی شهادت دادند که: خدایا ایشان ادم خوبی بوده است خداوند به احترام انها اورا میبخشد.

 

- اگر کسی شراب بخورد تا چهل روز اعمالش قبول نیست.

 

- زیارت اربعین هم علامت و نشانه مومن است.




- کسی که چهل روز اعمالش را خالص باشد, (( مَن اَخلَصَ لِلَّلهِ اَربَعِینَ یَوما)) بحار الانوار/ج67/ص249 خداوند چشمه ی حکمت را از قلبش به زبانش جاری میکند. همه ی حرف هایش پخته  و حکیمانه میشود یعنی: این خود مثل یک دانشگاهی است که چهل روزه فارغ الحسیل بیرون میدهد.

((حکمت)) غیر از علم است. حکمت یعنی بینش یعنی دیدی که حق و باطل را میفهمد گرچه ممکن است خواندن و نوشتن هم نداشته باشد.

البته اخلاص داشتن خیلی سخت است. گاهی هم اخلاص دارد اما مدتی که میگذرد اخلاص از بین میرود.

مثلا: روزی کسی میخواست به جبهه برود, اصلا به فکر درجه نبود که رگرد یا سروان یا سرهنگ شود , بعد از مدتی چانه میزند کع من باید سرهنگ شوم.

یکی از مراجع تقلید ایت العظمی مرحوم اقا سید عبدالهادی شیرازی(ره) به ایت الله مدنی(ره) شهید محراب فرمود: که اخلاص سخت به دست می اید, ایشان گفت: اگر هم به دست اید نگهداری و حفظ ان مشکل است مثل ماهی لیز است.

اول برای خدا عیادت میرود, بعد که به دیگران شربت داده و به این نمیدهند, ناراحت و افسرده میشود. به جلسه روضه میرود, میگویند: غذا تمام شد میگوید: معلوم نیست غذا هارا به کجا و برای چه کسی برده اند؟

*خاطره ای تلخ

یک بار در محلی یک ماه رمضان در باره ی معاد سخنرانی میکرده و از اول هم قصد کردم که برای خدا پول و مزد نمی گیرم

گفتم این خالص باشد. بعد از رمضان چند ماهی گذشت, از انها هیچ خبری نشد, با خودم گفتم من پول نخواستم ولی انها هم تلفن نزدند که تشکر کنند. بعد فهمیدم اخلاص نداشتم, چرا؟ چون خداوند در قران نشانه اخلاص  را چنین  بر میشمارد((لا نُریدُ مِنکُم جَزاءٌ وَ لا شُکُوراٌ))انسان/9 ما از شما جزا و پاداش و تشکر کردن را هم نمیخواهیم.

اخلاص این است. و من پاداش نمیخواستم ولی توقع و امید تشکر را از انها داشتم.

کار نداشته باشیم که دیدن ما امده اند یا نه؟, میگوید: فلانی وقتی رفت مسافرت با من خداحافظی نکرد. من هم دیدنش نمیروم, معامله میکنی؟ سوغاتی نیاورده من هم نمیبرم. او باید به من سلام کند چون من لیسانس و او دیپلم است. سلام کن. خداوند هم به بنده اش سلام میکند. ((سَلامُ عَلی اِبراهیم)) صافات/109 ((سَلامُ علی مُوسی وَ هارُون)) صافات/120 به خاطر دو تا کتاب و چند سال درس خواندن سلام نمیکنیم؟میگوید: من پدر بزرگ هستم , او باید دیدن من بیاید. مگر پیامبر(ص) عیادت کوچکتر ها نمی رفت؟ قفل هایی که به پای خود زده ایم, که جلو رشد و تکامل و تقرب ما را به خدا گرفته, باید بشکنیم.



[ سه شنبه 17 شهریور 1394 ] [ 05:59 ب.ظ ] [ محمد حسین عسکری ]